De tijd gaat snel, gebruikt hem wel

In de inventarislijst van zijn pas opgerichte museum schrijft burgemeester Nairac: ,,Voor het oude stoofklokje, op welk het jaartal 1734 stond, is in 1877 een plaatsje ingeruimd; ‘t is geschonken door R. Bouwheer te Stroe”.

Stoofklokje 

Datering: 1734
Materialen: eikenhout, metaal
Afmetingen: hoogte 56 cm; breedte 17,5 cm; diepte 21 cm
In 1877 geschonken door de heer R. Bouwheer uit Stroe. In 1978 gerestaureerd.

De tijd gaat snel,  gebruik hem wel
In de inventaris schrijft Nairac dat het jaartal 1734 op het klokje stónd, en niet staat. Inderdaad is aan de buitenkant geen jaartal te vinden. Mogelijk staat het jaartal ergens binnenin, of op een onderdeel van het uurwerk.
Een andere mogelijkheid is dat het onderdeel met het jaartal verwijderd is; Nairac was een betrouwbaar waarnemer. Wat
betreft de versieringen zou het jaartal goed kunnen kloppen.

In de inventarislijst van zijn pas opgerichte museum schrijft burgemeester Nairac: ,,Voor , op welk het jaartal 1734 stond, is in 1877 een plaatsje ingeruimd; ‘t is geschonken door R. Bouwheer te Stroe". Het zinnetje klinkt heel persoonlijk, alsof Nairac zelf aan dit klokje persoonlijke herinneringen had. Het zal hebben toebehoord aan Hendrik Bouwheer, officieel de bode van het gemeentehuis maar minstens zo belangrijk als Nairacs helper bij de totstandkoming van het museum.

In ‘Een oud hoekje der Veluwe' (Barneveld 1878) schrijft Nairac dat een groot deel van de archeologische collectie ,,aan zijne (Bouwheers) mildheid te danken is."
Het klokje is een merkwaardig stukje huisraad, waarbij het woord ‘knus' onwillekeurig in gedachten komt. De uurwerkkast lijkt inderdaad wel van een stoof gemaakt te zijn, bijna onherkenbaar vermomd met grote ajour opzetstukken. De kast heeft vier bolpootjes, maar geen vaste grond onder de voeten; ze zweven vrij in de ruimte, want de klok is bedoeld om aan de muur te hangen. De wijzerplaat is heel elegant uitgevoerd: licht goudkleurig metaal met de romeinse uurcijfers en de krullende ornamenten daartussen verdiept en ingevuld met zwart.
Rondom de as van de enige wijzer is een wekuren-ring met een wekkerwigje. De wekkergewichten ontbreken echter.
Het klokje heeft zijn vaste plaats rechts naast de eestkast in de stijlkamer van het museum.


Foto: Jan Pit/BDU